«powrót

frasobliwy Chrystus

Typ ikonograficzny przedstawiający Jezusa medytującego w pozie siedzącej, z głową wspartą na dłoni. Przedstawienie ma związek z Męką Pańską, co widać w koronie cierniowej i śladach biczowania.

Najstarsze znane przedstawienia pochodzą z Niderlandów i Niemiec z końca XIV w. Prawdopodobnie są związane z rozwojem nowego kierunku pobożności zwanego devotio moderna (nowoczesna pobożność), akcentującego człowieczeństwo Chrystusa jako wzór do naśladowania.

W Polsce pierwsze wizerunki Chrystusa frasobliwego pojawiły się na Śląsku i Pomorzu i wkrótce stały się ważnym elementem ludowej sztuki i pobożności. Prototypem polskiego modelu jest scena z ołtarza w Szydłowcu (ok. 1510). Do połowy XIX w. ukształtowały się trzy zasadnicze odmiany: rzeszowska, podhalańska i kurpiowska.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.