«powrót

Kraków: kościół Przemienienia Pańskiego

Późnobarokowa świątynia, wzniesiona w latach 1714-1727 na podstawie projektu Kaspra Bażanki, wybitnego architekta, autora wielu krakowskich budowli (m.in. kościoły oo. pjarów na Pijarskiej i oo. isjonarzy na Stradomiu, a także ogrodzenia przed kościołem św. Piotra i św. Pawła).

Pijarzy osiedlili się w Krakowie w 1654, zajmując się od tego czasu nauczaniem i organizowaniem szkół, starając się również wznieść własną świątynię, co w ówczesnych, ciężkich dla Krakowa czasach nie było łatwe.

Wewnątrz budowli podziwiać można oryginalną dekorację sklepienia nawy głównej, która wyobraża jeszcze jedno piętro z niebem pełnym świętych i aniołów. Jej autorem jest Franciszek Ekstein z Moraw. Wnętrze kościoła zdobią także obrazy XVIII-wiecznych artystów: Szymona Czechowicza i Andrzeja Radwańskiego.

Fasada, dzieło Franciszka Placidiego powstała w latach 1759-1765. Jest bezwieżowa, złożona z trzech kondygnacji. Na kamiennej balustradzie fasady kościoła (dobudowanej również wg projektu Franciszka Placidiego) stoi marmurowe popiersie (z 1893) wybitnego reformatora szkół polskich oraz współautora Konstytucji 3 Maja - ks. Stanisława Konarskiego, a w prawym, wewnętrznym murze świątyni, zamurowane jest serce tegoż księdza.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.