«powrót

Łęczyca: dawny klasztor dominikański

Zespół dawnego klasztoru oo. dominikanów w Łęczycy powstał w końcu XIII wieku. Obecnie znajduje się w nim więzienie.

Dominikanie znaleźli się w Łęczycy w siódmej dekadzie XIII stulecia. Początkowo mieszkali w budynkach drewnianych, które ok. 1341 r. zamienili na piętrowy klasztor i kościół św. Dominika. Zabudowania były dostawione do północno-wschodniego narożnika murów obronnych. Fundatorem był ponoć król Kazimierz Wielki.

Niewiele wiadomo o dalszych dziejach klasztoru. W 1434 r. abp gnieźnieński Wojciech Jastrzębiec konsekrował w nim Władysława Oporowskiego – przyszłego prymasa – na biskupa kujawskiego. W roku 1459 odbył się w klasztorze synod prowincjonalny. Pod koniec XVI stulecia patronem klasztoru został św. Jacek Odrowąż.

Zespół był przebudowywany w XVIII i XIX w. Wielokrotnie zarówno klasztor, jak i kościół były niszczone – z pierwotnych murów zachowało się tylko prezbiterium kościoła i parter budynku klasztornego.

W 1799 r. władze pruskie dokonały kasaty klasztoru, a w 1801 r. częściowo rozebrały, zamieniając na więzienie.

W dawnych dominikańskich murach więzieni byli m.in. internowani w stanie wojennym działacze „Solidarności”, Władysław Gomułka czy mąż Marii Konopnickiej.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.