«powrót

Łódź: obraz Matki Boskiej Łódzkiej

Obraz Matki Bożej Miłosierdzia, zwanej też Matką Boską Łódzką (lub Bałucką) pochodzi prawdopodobnie z 1655 r. Miał on zostać kupiony przez mieszkańców Łodzi jako wotum dziękczynne za ocalenie miasta przed potopem szwedzkim.

Od początku obraz związany jest z miejscową parafią Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Kroniki kościelne określają go mianem cudownego. Świadczą o tym wota dziękczynne zostawiane w świątyni za wymodlone łaski.

Obraz uznawany jest przez historyków sztuki za najstarszą kopię cudownego wizerunku Matki Bożej Ostrobramskiej w Polsce centralnej.

Pierwotnie przedstawiał Matkę Bożą ubraną w czerwoną suknię, o wyjątkowo smutnym wyrazie oczu, ze skrzyżowanymi na piersiach rękami. W końcu XIX stulecia, podczas renowacji, obraz został przemalowany i ozdobiony sukienką z trybowanej srebrnej blachy.

Legenda głosi, że pewnego dnia mieszkańcy miasta zauważyli u brzegów rzeki Łódki czółno. Łódź była przycumowana do brzegu, a wewnątrz znajdował się obraz Matki Bożej. Przenieśli go do kościółka i umieścili w ołtarzu.

Przed tym właśnie obrazem została ochrzczona, przyjęła I Komunię Świętą i sakrament małżeństwa Stanisława Leszczyńska. Zdaniem jej bliskich właśnie modlitwa pod obrazem dała jej siłę do przeżycia Oświęcimia.

W czasie okupacji obraz został ukryty przed Niemcami (w kościele, który znalazł się na terenie getta, hitlerowcy urządzili najpierw obóz dla polskich jeńców, stajnię dla koni i magazyn rzeczy należących do Żydów).

W tej chwili wizerunek znajduje się w głównym polu drewnianego ołtarza z neogotycką nastawą i marmurowym, czerwonym antepedium.

W każdy wtorek o godz. 8.30 i 18.00 odbywa się nowenna do Matki Bożej Miłosierdzia. Obraz odsłaniany jest przed Mszą o godz. 8.30 i zasłaniany po Mszy św. o godz. 18.00. W jego miejsce pojawia się obraz św. Antoniego z Dzieciątkiem.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.