«powrót

Lublin: cud łez w archikatedrze

3 lipca 1949 r. zauważono łzy na obliczu Matki Bożej w katedrze lubelskiej. Mimo ostrożnego stanowiska władz kościelnych doprowadziło to do ożywienia kultu Maryi.

Obraz jest niedokładną kopią cudownego obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej . Znajduje się między boczną kaplicą Najświętszego Sakramentu a prezbiterium w lubelskiej archikatedrze , jego autorem jest Bolesław Rutkowski (1927r.).

Świadkowie - wierni, którzy po Mszy zostali przed obrazem na prywatnej modlitwie, powiadomili kościelnego, a potem wikariusza. Gdy wiadomość się rozeszła, do katedry zaczęły napływać tłumy. W obawie przed zamieszaniem świątynię zamknięto. Zjawisko zbadała komisja, w skład której weszli m.in. chemik i konserwator.

Biskup lubelski Piotr Kałwa zalecał zachować ostrożność i prowadzić dalsze badania naukowe, jednak sytuacja polityczna nie pozwoliła na to i po pierwszych próbach obrazu gruntownie nie przebadano.

Mimo ostrożnej postawy biskupa przed obraz ściągały pielgrzymki z całej Polski, co nie spodobało się władzom. Na temat cudu lubelskiego pisano paszkwile, na specjalnie zwołanym wiecu partyjnym potępiano „ciemnotę i zabobony”, wprowadzono utrudnienia dla pielgrzymów.

Okazją do zaostrzenia ataków stała się tragiczna śmierć młodej dziewczyny i zranienia kilkunastu osób wskutek zamieszek w rusztowaniach przed katedrą, wywołanych przez prowokatorów. Po tym zdarzeniu w całej Polsce organizowano masówki, wiece, zebrania „postępowej inteligencji” przeciw Kościołowi.

Aresztowano wikariuszy, służbę kościelną i świeckich, których próbowano zmusić do zaprzeczenia wydarzeniu i oskarżenia biskupów o manipulację. Nie doszło do rozprawy sądowej, dzięki interwencji Prymasa Wyszyńskiego osadzeni opuścili więzienie w lipcu 1950r.

Wbrew tym działaniom kult Maryi stale się rozwijał, dopiero jednak w 1981 r. uczczono uroczyście rocznicę cudownych zdarzeń, odprawiając nabożeństwo przed katedrą i niosąc obraz w procesji ulicą Królewską. W uroczystościach wzięło udział ponad 30 tys. osób. Władze państwowe zezwoliły na urządzenie uroczystości poza katedrą także w stanie wojennym.

W styczniu 1988 r. Stolica Apostolska zatwierdziła trwałość kultu Matki Bożej. 26 czerwca obraz koronowano. W czasie nabożeństwa pod pomnikiem ofiar Majdanka, które zgromadziło 350 tys. osób, korony poświęcił Prymas Polski kard. Józef Glemp.

Według zeznań świadków, przed obrazem miały miejsce cudowne uzdrowienia. Tuż po zdarzeniu ze względu na sytuację polityczną nie można było powołać komisji lekarskiej w sanktuarium, uzdrowienia zapisywano w specjalnej księdze. Dokument zaginął w czasie rewizji przeprowadzonej w katedrze przez UB.

Rocznica cudu obchodzona jest uroczyście co roku, w ostatnich latach poprzedza ją Tydzień Maryjny.

Na podstawie: ks. Józef Kras, Płacząca Matka Boża w Lubelskiej Katedrze Kult - Koronacja, Lublin 1996

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.