«powrót

Piotrków Trybunalski: kościół Matki Boskiej Anielskiej i św. Krzyża

Wczesnobarokowy bernardyński kościół Matki Boskiej Anielskiej i św. Krzyża w Piotrkowie Trybunalskim (powiat Piotrków, gmina Piotrków, archidiecezja łódzka) został wzniesiony w XVII wieku.

Świątynia jest murowana, jednonawowa, podparta skarpami. Zamknięte półkoliście prezbiterium zwrócone jest na północ. Zwieńczeniem dwuspadowego dachu jest wieżyczka na sygnaturkę. Kościół jest częścią zespołu klasztornego oo. bernardynów.

Kościelna wieża zbudowana jest na planie czworoboku i nakryta barokowym hełmem z zegarem. W ścianach wieży znajdują się epitafia sięgające czasów budowy świątyni. W ścianie północnej – epitafium Marianny Łubieńskiej z 1649 r., we wschodniej – epitafium Benedykta Starczewskiego z 1637 r.

Główne wejście do kościoła znajduje się w dolnej części wieży. Prowadzi ono przez kruchtę, w której znajduje się drewniany krucyfiks z końca XVIII wieku.

Wewnątrz znajduje się siedem późnobarokowych ołtarzy wykonanych w latach 1750-60. Ołtarz główny pochodzi z 1758 r., w jego centralnym punkcie znajduje się krucyfiks z 1646 r. a po bokach między kolumnami – rzeźby Mojżesza i św. Pawła.

W ołtarzach bocznych m.in. obraz Matki Bożej Piotrkowskiej z Dzieciątkiem (XVII w.), św. Anny Samotrzeć (przełom XVII i XVIII w.) i młodsze – św. Franciszka, św. Barbary i św. Antoniego (XIX i XX w.).

W kościele stoi też rokokowa ambona i chór muzyczny z XVIII w. oraz epitafium stolnika sieradzkiego Turskiego, zmarłego w 1737 r., zdobione wierszowanym tekstem.

Do zakrystii prowadzi kamienny portal z kartuszem i stare dębowe drzwi obite żelazną kratą, wykonane w 1668 r. W kartuszu znajduje się herb Starczewskich – Nałęcz.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.