«powrót

Piotrków Trybunalski: klasztor sióstr dominikanek

Klasztor dominikanek powstał dzięki Katarzynie z Rokszyc Warszyckiej, podkomorzynie sieradzkiej, która w roku 1608 przeznaczyła na sprowadzenie zakonnic odpowiednie fundusze. Dominikanki – w sile 7 – trafiły do Piotrkowa z Sochaczewa w roku 1626.

Na początku zamieszkały w małym domku – żywiła je podkomorzyna, przysyłając z Rokszyc posiłki. Głównym celem dominikanek było nauczanie dziewcząt. Z dokumentów historycznych wynika, że ich klasztor był pierwszym zakładem naukowym w Piotrkowie.

Jednak już po roku skromny przybytek uległ pożarowi, co znacznie przyspieszyło budowę klasztoru. Budynek został zniszczony w roku 1648 na skutek wielkiego pożaru, a 9 lat później w trakcie najazdu Szwedów.

W odbudowę obiektu zaangażował się syn fundatorki, kasztelan krakowski Stanisław Warszycki. Remont zakończył się w roku 1673.

Późniejsze losy klasztoru również były burzliwe – podczas zaborów rząd pruski zabrał dobra klasztorne i zamknął nowicjat, który udało się reaktywować dopiero w roku 1818. Ale już w roku 1864 – na skutek carskich represji po Powstaniu Styczniowym – zakon został skasowany, a w roku 1869 dominikanki trafiły do Przyrowa. W rękach Kościoła pozostał jedynie kościół.

Paradoksalnie właśnie w tamtych czasach budynek przeżywał czasy swojej architektonicznej świetności – po renowacji z roku 1882 stał się ozdobą miasta i mieścił gimnazjum żeńskie rosyjskie i polskie, internat Studium Nauczycielskiego, Ośrodek Szkolno-Rehabilitacyjny, a w ostatnich latach IV Liceum Ogólnokształcące.

Barokowy klasztor mieści się między dawnym konwentem Dominikanów a Bramą Sieradzką, na tzw. Nowym Świecie lub Nowym Mieście. Zbudowany jest w kształcie litery L. Jej dłuższe ramię usadowiono wzdłuż muru obronnego. Składa się z trzech kondygnacji oraz podpiwniczenia.

Jego kubatura wynosi niewiele ponad 8 tysięcy metrów sześciennych, a powierzchnia użytkowa – 1135 metrów kwadratowych (całkowita – 1815 metrów). Większość nadających się do zagospodarowania pomieszczeń ma powierzchnię około 3 metrów.

Na zespół klasztorny składa się też przylegający do klasztoru kościół p.w. Matki Boskiej Śnieżnej - murowana, jednonawowa świątynia, wzniesiona w XVII stuleciu w stylu barokowym. Jej wnętrze kryje cenne ołtarze, rzeźby i obrazy z XVII i XVIII stulecia. Sklepienie nawy głównej zdobione jest bogatą dekoracją stiukową.

Jedna z piotrkowskich legend mówi o porwaniu jednej z nowicjuszek przez krewkiego wielmożę .

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.