«powrót

pożegnanie

uroczyste odprawienie w drogę podróżującego, a także młodej pary udającej się do ślubu. Połączone ze specjalnym błogosławieństwem.

Gry w grę wchodziła podróż, żegnającym był ksiądz, rodzice lub np. narzeczona. Wyjeżdżający klękał przed ołtarzem lub domowym obrazem, a osoba żegnająca kropiła go wodą święconą, dawała krucyfiks do ucałowania i kreśliła krzyż na jego czole, wypowiadając formułę błogosławieństwa, np. Deus te benedicat, ducat et reducat (Niech cie Bóg błogosławi, prowadzi i przyprowadzi).

Pożegnanie młodej pary odbywało się w domu panny młodej, z udziałem rodziców obojga stron. Jest ono kultywowane do dzisiaj.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.