«powrót

spowiedź

Potoczna nazwa sakramentu pokuty i pojednania, w którym wierny wyznaje Bogu swoje grzechy za pośrednictwem kapłana i otrzymuje odpuszczenie win.

Podstawą teologiczną jest Ewangelia Jana (20,23), w której Jezus nadaje uczniom władzę odpuszczania i zatrzymywania grzechów.

Obecnie Katechizm Kościoła Katolickiego wymienia pięć warunków sakramentu pokuty:

  • rachunek sumienia,
  • szczera spowiedź,
  • żal za grzechy,
  • mocne postanowienie poprawy,
  • zadośćuczynienie Bogu i bliźniemu (pokuta).

Katolik musi przystąpić do spowiedzi zawsze, gdy chce przyjąć Komunię św., a popełnił grzech śmiertelny, a od Soboru Laterańskiego 1215 r. także przynajmniej raz w roku.

Tajemnica spowiedzi jest podstawowym obowiązkiem księdza, szanowanym przez prawo większości krajów (np. ksiądz jest zwolniony z obowiązku zeznawania z faktów, o których dowiedział się podczas spowiedzi).

W polskich kościołach katolickich spowiedź odbywa się zwykle w konfesjonałach.

Protestanci odrzucają spowiedź uszną (czyli wyznawanie grzechów spowiednikowi), bo uważają, że podważa to prawdę, że tylko Bóg może darować grzechy.

W Kościele prawosławnym spowiedź obowiązuje teoretycznie przed każdym przyjęciem Komunii św., ale osoby przyjmujące często ten sakrament spowiadają się zwykle rzadziej. Spowiedź z całego życia obowiązuje tego, kto przechodzi na prawosławie z innych religii, a także przygotowuje się do święceń. Spowiedzi dokonuje się w Cerkwi, zazwyczaj przy ewangeliarzu rozłożonym przed ikonostasem.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.