«powrót

Wielkanoc

(Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego) najstarsze (obchodzone już w czasach apostolskich) i najważniejsze święto chrześcijańskie. Upamiętnia zmartwychwstanie Jezusa po zbawiennej dla ludzi Jego męce i śmierci. W teologii chrześcijańskiej jest to najważniejsze wydarzenie w historii ludzkości.

Cotygodniowym przypomnieniem tego święta jest niedziela, nazywana w starożytności Dies Dominica (Dzień Pański), a w staro-cerkiewno-słowiańskim i wielu językach słowiańskich Woskriesienije (Zmartwychwstanie).

Poprzedzający Wielkanoc tydzień, stanowiący okres wspominania najważniejszych dla wiary chrześcijańskiej wydarzeń, nazywany jest Wielkim Tygodniem, a ostatnie trzy dni tego tygodnia znane są jako Triduum Paschalne.

Przez wieki spierano się, kiedy powinna być obchodzona ta uroczystość. Podczas soboru nicejskiego w 325 roku ustalono pierwszą niedzielę po pierwszej wiosennej pełni księżyca. Wielkanoc jest więc świętem ruchomym: może wypaść najwcześniej 22 marca, a najpóźniej 25 kwietnia.

Z obchodami świąt wielkanocnych związanych jest wiele zwyczajów ludowych: śniadanie wielkanocne, pisanki, święcone, święcone, Śmigus-Dyngus, Emaus, topienie Judasza, pogrzeb żuru i śledzia, na wybitki, palmy wielkanocne (zob. Niedziela Palmowa.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.