«powrót

Wielun: kościół Bożego Ciała

Poaugustiański kościół Bożego Ciała w Wieluniu (powiat wieluński, archidiecezja częstochowska), obecnie sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Pocieszenia, powstał w XIV w. Zbudował go Kazimierz Wielki.

Kościół Bożego Ciała został zbudowany ok. 1335 r. dla oo. augustianów jako część zespołu klasztornego. Zajął miejsce wcześniejszej świątyni z XIII stulecia. W 1497 r. został przebudowany w stylu późnego gotyku, a w latach 1660-70 – w stylu barokowym. Swój pierwotny charakter odzyskał w latach 60. XX w.

Po śmierci ostatniego augustianina w 1893 r. kościół przeszedł pod zarząd diecezji, która w 1921 r. przekazała go misjonarzom św. Rodziny.

W pierwszym bombardowaniu II wojny światowej znacznie ucierpiały jego mury i sklepienia. Niemcy wyrzucili z niego znaczną część wyposażenia i wykorzystywali jako miejsce tymczasowego pobytu Żydów. Po wojnie Wieluń pozbawiony był jedynej świątyni parafialnej, dlatego budynek kupiła diecezja, która korzysta z niego do dzisiaj.

Orientowana świątynia zbudowana została z kamienia wapiennego i piaskowca. Posiada jedną nawę i wydłużone prezbiterium, do którego od południa dobudowana została renesansowa kaplica.

Wewnątrz kościoła znajdują się m.in. w ołtarzu głównym obraz „Zdjęcie z krzyża” (późnogotycki obraz ze szkoły wrocławskiej XVI w., tempera na desce lipowej, pochodzi ze zniszczonego kościoła farnego), obraz „Grosz czynszowy” ze szkoły Tycjana (początek XVII w.), „Madonna” z XVI w., portrety trumienne z XVII i XVIII stulecia.

W oknach prezbiterium witraże przedstawiają sceny z życia zakonników i legendę o powstaniu miasta i klasztoru.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.