«powrót

żałoba

Zewnętrzny wyraz pamięci i żalu po śmierci bliskiej osoby, zwłaszcza współmałżonka, rodziców i dzieci. Oznaką żałoby był w starożytności biały kolor ubrań, zaś później - czarny. Osoba w żałobie nie bierze udziału w przyjęciach i zabawach.

Noszenie żałoby nigdy nie było usankcjonowane prawem kościelnym, ale jedynie kwestią obyczaju. Zwyczaj również definiował to, w jaki sposób i jak długo obchodzono żałobę (nieraz trwało to nawet kilka lat).

Szczególną odmianą żałoby jest żałoba narodowa, ogłaszana po śmierci władców i innych ważnych osób (w Polsce np. po śmierci np. Jana Pawła II ), a ostatnio również z powodu klęsk żywiołowych, w geście solidarności z ich ofiarami. W tym okresie obowiązuje zakaz organizowania publicznych imprez.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.