«powrót

Ziębice: kościół parafialny św. Jerzego

Kościół parafialny św. Jerzego w Ziębicach (pow. ząbkowicki) wybudowano w drugiej połowie XIII wieku. Z pierwotnej budowli pozostał jedynie dwunawowy korpus.

Prezbiterium dostawiono na początku XV w., a kaplicę Mariacką dobudowano w latach 1420-1423. W latach 1706-1707 przebudowano sklepienia i odnowiono obiekt, w latach 1898-1900 dokonano kolejnej restauracji, która nadała kościołowi dzisiejszy kształt.

Kościół jest dwunawowy, czteroprzęsłowy, halowy, sklepiony krzyżowo na gurtach z żebrami i służkami przyściennymi, rozdzielony rzędem ciężkich, ośmiobocznych filarów.

Prezbiterium jest trzynawowe, pseudobazylikowe, od wschodu zamknięte trójbocznie.

Kaplicę Mariacką nakrywa sklepienie gwiaździste.

Od północnej strony przylega do kościoła dzwonnica z kamienia, zwieńczona blankami i piramidalnym hełmem.

Od zachodniej strony zachował się ostrołukowy portal który stanowi doskonały przykład rzeźby z okresu przejściowego romańsko-gotyckiego, od południowej jest jego kopia z 1900 r.

We wnętrzu znajdują się dwa skrzydła ołtarzowe z początków XVI w., ze scenami z życia Marii, dwa gotyckie krucyfiksy, późnogotyckie tabernakulum kamienne, rzeźbiony tryptyk z początków XVI w. oraz kamienna ambona z 1595 r.

Na ścianach prezbiterium zachowały się freski ze scenami z życia Chrystusa, pochodzące z XV w., a sceny z Pasji na ścianie wschodniej z początków XVI w.

Ołtarz główny i boczne barokowe z 1. poł. XVIII w. Na ścianach liczne nagrobki i epitafia z 2. poł. XVI w.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.