«powrót

Gdy śliczna Panna

Popularna kolęda. Słowa i melodia pochodzą z początku XVIII w. Utwór szybko stał się bardzo popularny, zwłaszcza w klasztorach żeńskich. Był często zamieszczany w XVIII-wiecznych rękopisach i drukach w XIX wieku.

1. Gdy śliczna Panna Syna kołysała,
z wielkim weselem tak Jemu śpiewała:
Lili lili laj, moje Dzieciąteczko,
lili lili laj, śliczne Paniąteczko.

2. Wszystko stworzenie, śpiewaj Panu swemu,
pomóż radości wielkiej sercu memu.
Lili lili laj, wielki Królewicu,
lili lili laj, niebieski Dziedzicu.

3. Sypcie się z nieba, śliczni Aniołowie,
śpiewajcie Panu, niebiescy duchowie.
Lili lili laj, mój wonny Kwiateczku,
lili lili laj, w ubogim żłóbeczku.

4. Cicho wietrzyku, cicho południowy,
cicho powiewaj, niech śpi Panicz nowy.
Lili lili laj, mój wdzięczny Synaczku,
lili lili laj, miluchny robaczku.

5. Cicho, bydlątka, parą swą chuchajcie,
ślicznej Dziecinie snu nie przerywajcie
Li li li li laj, wielki królewicu,
li li li li laj, niebieski dziedzicu !

6. Nic mi nie mówisz, o Kochanie moje,
przecież pojmuję w sercu słowa Twoje
Li li li li laj, wielki królewicu,
li li li li laj, niebieski dziedzicu !

7. Śpijże już sobie, moja Perło droga,
niech Ci snu nie rwie żadna przykra trwoga
Li li li li laj, wielki królewicu,
li li li li laj, niebieski dziedzicu !

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.