«powrót

ks. Władysław Paschalis

Władysław Paschalis-Ochędoski urodził się w 1892 r. w Solczy k. Krakowa w rodzinie technika górniczego. Po ukończeniu w 1909 r. szkoły handlowej w Sosnowcu, przeniósł się do Warszawy.

W czasie okupacji pracował w oddziale prasy Armii Krajowej. W czasie wojny stracił żonę i syna Dobromira, żołnierza AK. Sam zastał ranny w Powstaniu Warszawskim.

Po wojnie zaangażował się w życie Kościoła ewangelicko-reformowanego : zabezpieczał mienie kościelne, uczestniczył w odbudowie świątyni w Alei Solidarności . Duchownym został mając ponad 50 lat. Odwiedzał ewangelików reformowanych rozproszonych po całej Polsce, z posługą duszpasterską docierał również do chrześcijan z innych Kościołów – luteranów i mariawitów.

Był jednym z pierwszych duchownych niekatolickich, którzy w okresie Soboru Watykańskiego nawiązali kontakty z katolikami. Wielokrotnie głosił kazania podczas nabożeństw ekumenicznych, często służył jako kaznodzieja w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan w warszawskim kościele sióstr sakramentek. Modlił się za bratnie Kościoły chrześcijańskie i za papieża Jana Pawła II . Jeszcze na 2 lata przed śmiercią uczestniczył w nabożeństwach ekumenicznych w stolicy. Zmarł w Warszawie w 1996 r.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.