«powrót

Zobacz: duchaczki

o. Gwidon z Montpellier

Gwidon urodził się około 1160 r. we Francji. Pochodził z bogatej rodziny książęcej Guillemów, do której od dwóch wieków należało miasto Montpellier. Zmarł w Rzymie w roku 1208.

Był najmłodszym spośród czterech synów Guillema VII, księcia Montpellier i Matyldy, hrabiny z Burgundii. Jego ojciec był fundatorem szpitala w rodzinnym mieście.

Razem z ojcem Gwidon odwiedzał chorych w szpitalu, był bardzo wrażliwy na cierpienie i ubóstwo bliźnich.

W 1175 r. otrzymany majątek przeznaczył na wybudowanie szpitala na przedmieściu rodzinnego Montpellier. Gromadził w nim chorych, ubogich, porzucone dzieci i sam osobiście im posługiwał.

Przeniknięty słowami Pisma Świętego z Mt 25, 35-36,40: „Byłem głodny, a daliście Mi jeść ...”, odkrył w każdym chorym i ubogim cierpiącego Chrystusa.

Wiele mężczyzn i kobiet przykładem o. Gwidona podjęło służbę miłości miłosiernej. Bullą z dnia 22 kwietnia 1198 r. papież Innocenty III zatwierdził Zakon Ducha Świętego. Założyciel powierzył swe dzieło opiece Ducha Świętego – Pocieszyciela i Ojca ubogich.

Jako godło Zakonu przyjął podwójny krzyż o dwunastu rozgałęzieniach, który symbolizował Trójcę Świętą, a rozgałęzienia oznaczały dwanaście owoców Ducha Świętego. Nad krzyżem umieścił gołębicę jako symbol Trzeciej Osoby Trójcy Świętej.

Papież pragnąc, by ewangeliczne miłosierdzie promieniowało z Rzymu na cały ówczesny świat chrześcijański, wybudował nad Tybrem w dzielnicy Saxia szpital pod wezwaniem Ducha Świętego i w 1204 r. powierzył go opiece Gwidona i jego Zakonu.

Bracia i siostry z Zakonu Ducha Świętego prowadzili dzieła miłosierdzia w wielu krajach Europy. W 1220 r. biskup krakowski Iwo Odrowąż sprowadził Duchaków z Wiednia do Polski. Pod Krakowem, na Prądniku założyli pierwszy szpital. W roku 1244 biskup Jan Prandota przeniósł Zakon do miasta oddając mu parafialny kościół św. Krzyża oraz zabudowania szpitalne. Wkrótce Zakon podejmuje posługę w innych miastach Polski: w Biskupicach, Kaliszu, Sandomierzu, Sławkowie, Stawiszynie (koło Kalisza), Wisznicach (koło Włodawy).

W okresie kasat zakonów siostry zostają przeniesione do klasztoru przy ul. Szpitalnej, natomiast gałąź męska Zakonu ulega całkowitej kasacie.

Istniejąca dziś żeńska gałąź Zakonu – Siostry Kanoniczki Ducha Świętego prowadzi dzieła miłosierdzia w Polsce, we Włoszech, na Ukrainie oraz na misjach w Burundii. Siostry prowadzą przedszkola, dom samotnej matki, dom obrony życia, pogotowie opiekuńcze, dom opieki dla sierot oraz katechizują dzieci i młodzież oraz troszczą się o ubogich, samotnych i cierpiących odwiedzając ich w domach prywatnych.

W 2003 roku Metropolita gdański Ks. Abp Tadeusz Gocłowski erygował przy Sanktuarium Matki Bożej Brzemiennej w Gdańsku Matemblewie kleryckie stowarzyszenie wiernych - Towarzystwo Ducha Świętego, które jest zalążkiem męskiej gałęzi Zakonu.

© 2005-2007 Katolicka Agencja Informacyjna. Wszelkie prawa zastrzeżone.